Camping Galeb w Omišu: ceny, parcele i Omiš przed sezonem

Dzień zaczęliśmy od zwijania obozu w Makarskiej. Rowery powiesiliśmy na bagażniku bez pokrowca, bo w Omišu od razu mieliśmy z nich korzystać. Poprzedniego dnia nagrywanie urwało się nam, bo padła bateria. Wycieczka rowerowa z Makarskiej przez Baškę Vodę do Breli zajęła cały dzień: 15 kilometrów w jedną stronę, w sumie niecałe 30. Góra, dół, skały, przesmyki, plaże i podjazdy. Jeśli macie możliwość, zróbcie ją, ale nastawcie się na solidny wysiłek.

Kemping w Makarskiej i parking dla oczekujących

W Makarskiej spaliśmy dwie noce i polecamy ten kemping: jest cichy i spokojny. Zauważyliśmy, że wiele kamperów zostaje tylko na noc, zalicza Makarską i jedzie dalej. Ciekawostka: na samej górze, przy kempingu, jest parking dla kamperów oczekujących. W maju 2023 za 8 euro można było stać tam 24 godziny i korzystać z tego, co oferuje kemping, zejść pod prysznic czy pójść do Makarskiej. Nie ma tylko podłączenia do prądu i serwisu. Stanowisko do zrzutu szarej wody jest dość ciasne, większym kamperem trzeba się wcelować.

Do Omiša mieliśmy 40 kilometrów, ale jazda trwała około 45 minut, bo droga jest kręta i górska.

Camping Galeb: parcele i ceny

Kemping jest olbrzymi, trzygwiazdkowy. Wjazd jest trochę dziwny: szlaban jest głęboko, najpierw trzeba podjechać pod recepcję i zadzwonić dzwonkiem.

Najtańsze parcele, na kartę rabatową ACSI, są oznaczone na żółto. W maju 2023 kosztowały 23 euro, do tego opłata turystyczna od osoby. Parcele są duże i zacienione. Na tym kempingu pierwszy raz spotkaliśmy się z opłatą rejestracyjną: 2 euro za to, że nas zarejestrowano. Po prawej stronie głównej alei są parcele droższe (oznaczone na czerwono), bliżej plaży, ale wcale nie tak dużo bliżej, żeby płacić za nie dwa razy tyle. Miejsc jest 134, do tego sporo domków kempingowych.

Mieliśmy stanąć na tańszym polu, bo do Starlinka potrzebujemy otwartej przestrzeni, a dużo pracujemy przez internet. Wi-Fi kempingowe jest tu, jak na każdym kempingu, na którym byliśmy. Zobaczyliśmy jednak wolne miejsce numer 1, w najładniejszym punkcie kempingu, i szarpnęliśmy się: będzie kilka piw mniej, ale za to piękne spanie. Gdybyśmy mieli przyjechać jeszcze raz, wzięlibyśmy najtańszą parcelę.

Podejrzewamy, że działa to jak w Zadarze: tańsze miejsca rozchodzą się pierwsze, a spóźnialscy płacą za droższe. W Zadarze chcieliśmy stanąć za 23 euro, a zostały już tylko złote miejsca po 50 euro za dobę.

Sanitariaty są czyste i codziennie sprzątane: duże prysznice z wieszakami, stanowisko do mycia naczyń, zrzut chemicznej toalety. Pralki nie ma. Jest basen. Plaża przy kempingu ma ciemny piasek bez kamyków, ale nas nie urzekła, a woda od strony kempingu nie zachęca, bo są w niej glony.

Omiš rowerem

Do miasta pojechaliśmy na rowerach po zakupy. W Chorwacji wciąż nie wiemy, czy jeździ się chodnikiem, czy ulicą, więc żeby nikomu nie przeszkadzać, jechaliśmy chodnikiem. W samym centrum jest parking, na którym stały kampery. W maju 2023 kosztował 3 euro za każdą rozpoczętą godzinę, więc na dwie, trzy godziny ma sens, na cały dzień już nie.

Przejechaliśmy wzdłuż mariny i pod most, który ciągle jest w budowie, a na zboczu góry widać mury obronne z zameczkiem. Omiš jest mały, łatwo go obejść pieszo i objechać rowerem. Ma swoje zakamarki z restauracjami, a woda przy głównej plaży jest czyściutka. Po południu się rozpadało, więc przesiedzieliśmy deszcz w kamperze.

Wieczór w Omišu przed sezonem

Wieczorem, 21 maja, poszliśmy do centrum. Główna ulica, która w sezonie podobno przypomina pielgrzymkę, była prawie pusta, a większość knajp zamknięta. Trafiliśmy za to na wesele i na lokalną imprezę: scena, grupy taneczne, a restauracje wystawiły swoje jedzenie i każdy mógł dostać próbkę. Tak zaliczyliśmy pierwsze chorwackie lokalne jedzenie. Wniosek: o tej porze roku Omiš jeszcze nie zachęca, a w całej Chorwacji, gdzie nie wjedziemy, coś się buduje i remontuje.