Sirmione nocą: Jamaica Beach, kolacja z widokiem i spacer po uliczkach

Sirmione to dla nas wisienka na torcie nad Gardą i miejsce numer jeden, a numer dwa to Bardolino. Z kamper placu mieliśmy około 20 km, pół godziny Vespą. Plan był prosty: najpierw szybkim krokiem na sam koniec półwyspu, a potem powoli z powrotem przez miasteczko, już po zmroku.

Jamaica Beach na końcu półwyspu

O Jamaica Beach dowiedzieliśmy się dzięki polecajce od widzów. Mało kto tam dociera, bo wycieczki zwykle kończą się przy zamku. To dziwna plaża: zamiast piasku jest jedna wielka skalna płyta, na której się leży. W dzień jest tu ponoć tłum, wieczorem ludzie przychodzą na zachód słońca. Jest beach bar z leżakami. Adrianka ubrała się na kolację, a ja zrobiłem jej niespodziankę z plażą, choć mówiła, że nie lubi niespodzianek.

Przy drodze na plażę są baseny z wodami termalnymi i jacuzzi. Sam się zdziwiłem, że w Sirmione są wody termalne.

Kolacja, na którą odkładałem cały tydzień

Chciałem zaprosić Adriankę do wyjątkowej restauracji. Za pierwszym razem odbiliśmy się od drzwi, ale okazało się, że pomyliłem lokale, a w tym właściwym akurat zwalniał się stolik na dwie osoby z widokiem na wodę. Restauracja była pełna i dostać tam miejsce bez rezerwacji to jak wygrać w totka.

Ja jak zawsze wziąłem sałatkę Cezar, Adrianka carbonarę. Sałatki są tu dość suche, bo Włosi sami dolewają oliwę z butelki stojącej na stole. Ciekawostka: płaci się przy kasie w środku, podając numer stolika. Za kolację zapłaciliśmy 50 €. Ocena: pięć na pięć.

Sirmione by night

Po kolacji uliczki były już oświetlone. Przez wąskie uliczki jeżdżą samochody, a ruch reguluje sygnalizacja świetlna. Jest promenada z pomostem, placyk, przy którym siedzą ludzie i wachlują się, bo nawet wieczorem było gorąco, i mnóstwo sklepów. W jednym z nich kapelusze kosztowały 15 €, inny 33 €. Byliśmy tu trzy lata temu i miasteczko wygląda tak samo.

Nagrywałem w trybie nocnym, który niedawno odkryłem w kamerze. Na koniec pół godziny Vespą z powrotem.