Saint-Martin: beach bary reggae 500 m od noclegu i plaża z vanliferami

Mamy kolejny dzień i nadal mamy słońce. Wczoraj wiało, więc liczymy, że dziś będzie wiało mniej. Jest 10:00 rano, słońce świeci maksymalnie, a temperatura kręci się w okolicach 28 stopni. Wilgotność jest jednak tak wielka, że to prawdziwy żar z nieba. Wrzucamy manele do samochodu, a ja chowam w bagażniku komputer, bo dziś muszę popracować. Fajnie mieć tu samochodzik: bagażnik służy nam jako duża walizka, w której wszystko wozimy po wyspie.
Zanim wystartujemy, pokazuję jeszcze, jak wygląda nasz poranek w ośrodku. Jest przejście na basenik i beach bar, w którym wczoraj jedliśmy kolacyjkę. Wyniosła nas 40 euro (listopad 2026): ja wziąłem pikantną pizzę, bo zawsze lubię pikantne rzeczy, a Adrianka sałatkę Cezar i piwo. Samochód na razie zostaje, bo idziemy na mały trekking po ulicy. Pierwszy raz idę tu w klapkach. Jest tu mega bezpiecznie, o każdej porze dnia i nocy.
Beach bary w klimacie reggae 500 metrów od noclegu
Po drodze mijamy totalnie zniszczony ośrodek. To niewiarygodne, że coś takiego może istnieć w tym miejscu. Obchodzimy ten teren, bo chcemy zobaczyć plażę po drugiej stronie, i dochodzimy do Boho Beach. Jesteśmy od niej oddaleni o jakieś 500 metrów. Jeżeli będziecie na Saint-Martin i będziecie mieli samochodzik, na pewno tu przyjedziecie, bo miejscóweczka jest warta odwiedzenia, pochillowania i spędzenia popołudnia. Mają tu bardzo dużo lokali w stylu reggae i w niektórych miejscach człowiek czuje się jak na Jamajce.
Pytam obsługę o godziny: otwierają o 11:00 i są czynni aż do ostatniego gościa. Adrianka od razu mówi, żeby nie mówić tego Polakowi. Wchodzimy na pomościk z ławeczką do posiedzenia. Adrianka ma wrażenie, że się giba, ale jest zrobiony na sztywno. Z boku jest kolejna knajpa, też czynna od 11:00, a ta ma jeszcze basenik. Jest toaleta, jest też scena, na której na bank grają chłopaki. Byliśmy tu już w różnych miejscach, ale to należy do topowych: można tu spędzić cały dzień. A najlepsze jest to, że mieliśmy taką knajpę pod nosem. Przyjedziemy tu na bank, tylko czasu mamy mało.
Adrianka jest na mnie troszeczkę zła. Mówi, że mocno ją demonizuję, a widzowie piszą już do niej prywatne wiadomości. Chodzi o to, że mówię o niej, że jest jak pędzący nosorożec. Tłumaczę więc: to przemiła kobieta, kobieta dusza, kochana, ale jak się wkurzy, to jest dosłownie jak pędzący nosorożec.
Euro i dolar jeden do jednego, iguany w krzakach
Z ciekawostek: przy stacji paliw widzimy przelicznik 1 euro = 1 dolar, jeden do jednego. W czym lepiej płacić? Wydaje mi się, że w dolarach. Po drodze patrzymy też na fort na górze, który chcemy zaliczyć, najlepiej w niepogodny dzień. Widać, że są cruzy, a wyjechaliśmy jeszcze przed nimi, więc na koniec dnia chcemy podjechać zobaczyć, co dziś przypłynęło. Upatruję sobie też miejsce, w którym kupię czapeczkę.
Iguan jest tu strasznie dużo, po prostu na każdym kroku, i są olbrzymie. Jedną wypatruję w krzakach i próbuję pokazać ją z bliska.
Plaża z vanliferami i widok jak z pocztówki
Nie na wszystkie miejscówki można tak sobie podjechać samochodem, bo większość jest już sprywatyzowana. Zamkniętą drogę obchodzimy boczkiem, bo usilnie chcemy dotrzeć na miejsce. Adrianka już się porozbierała, bo chce się trochę poopalać. Prawda jest taka, że jedyne opalanko, jakie ją na razie spotyka, to to podczas takich wędrówek. Mogliśmy przylecieć i leżeć na plaży plackiem albo coś zobaczyć, i wybraliśmy tę drugą opcję. Po drodze rośnie coś, co wygląda jak bawełna. Na tych wyspach zawsze żyło się z bawełny albo z trzciny cukrowej.
Dochodzimy na plażę i jest miazga, nie da się tego opisać. Rozbili się tu vanliferzy. Przyznaję, że nagrywam to też dla siebie, żeby puścić sobie w domu na dużym, 70-calowym ekranie, a ten widok chyba zapętlę: to jest po prostu pocztówka. Dzieciaki mówią już, żeby lecieć na następną. Mają inne podejście, ale to normalne: młody człowiek goni wszędzie, a starszy chce się takimi miejscami nasycać. Na samym końcu plaży widzę golasów, więc tam nie idziemy i wracamy po śladach w drugą stronę. Można tu też wypożyczyć łódź i poszpanować dookoła wyspy.
Dwie części wyspy, roaming i karta SIM
Sint Maarten i Saint-Martin to jedna wyspa podzielona na pół. Na dole jest Holandia i tak naprawdę przylecieliśmy do Holandii, ale mieszkamy we Francji, czyli na górze wyspy. Myśleliśmy, że skoro to jedna wyspa, to ceny będą te same. Guzik prawda: w Holandii ceny są inne, we Francji inne. Granicy nie widać, jest tylko napis „Welcome to France” i poza tym nawet się nie kapniecie. Od naszej, francuskiej strony mamy Morze Karaibskie, a po stronie holenderskiej jest ocean.
Po stronie francuskiej działa roaming europejski, zupełnie jakbyście przylecieli do Paryża. Po stronie holenderskiej tego roamingu już nie ma i połączenia są droższe. Rozwiązałem to tak, że kupiłem tutaj kartę SIM, bodajże za 30 euro na miesiąc (listopad 2026). Daje mi nieograniczony internet na karaibskich wyspach w promieniu 100 czy 200 kilometrów.
Robimy jeszcze fotosesję z Adrianką, chwilę chillujemy i lecimy na kolejną plażę. Chcemy zobaczyć, które są warte zostania. Plaże są rajskie, ale spacerek na nie jest diabelski, taki jest żar. Zaklimatyzowana Adrianka go nie czuje. Na następnej plaży ludzie sobie chillują, obok jest mała wioska, w której żyją lokalsi, i nie ma nudystów, a plaż naturystycznych jest tu parę. Nie kąpiemy się, bo na kąpiel mamy inny termin, teraz jest zwiedzanie. Jedziemy na beach bar, żeby przychillować przy aperolku. Ciekawi mnie, czy go tu mają. Ja jestem kierowcą i pić nie mogę, i to jest właśnie minus bycia kierowcą.
Z tego filmu
- Beach bary w klimacie reggae, z pomostem, sceną i basenikiem, są około 500 metrów od naszego noclegu. Otwierają o 11:00 i działają do ostatniego gościa.
- Za kolację w beach barze przy naszym basenie zapłaciliśmy 40 euro (listopad 2026): pikantna pizza, sałatka Cezar i piwo.
- Przy stacji paliw widzieliśmy przelicznik 1 euro = 1 dolar.
- Po francuskiej stronie wyspy działa roaming europejski, po holenderskiej już nie. Lokalna karta SIM kosztowała nas około 30 euro na miesiąc (listopad 2026).
- Nie na każdą plażę da się podjechać samochodem, bo część dróg jest zamknięta. W ciągu dnia jest około 28 stopni przy dużej wilgotności, więc spacery dają się we znaki.